„Kamienie na szaniec” – główni bohaterowie

<<powrót – Kamienie na szaniec– omówienie lektury

Głównych bohaterów wiele łączyło:

  • snuli marzenia i dążyli do ich realizacji,
  • mieli ciepłe rodzinne domy, w których członków rodziny łączyła prawdziwa więź; dom był dla nich ostoją, dodawał otuchy,
  • w 1939 r. zdali maturę w gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie
  • należeli do drużyny harcerskiej „Buki”, której harcmistrzem był Leszek Domański – ich nauczyciel geografii i wychowawca.

Maciej Aleksy Dawidowski, „Alek”, „Glizda”, „Kopernicki”

Alek
  • ojciec był kierownikiem fabryki broni (odmówił uruchomienia jej dla Niemców i został rozstrzelany w Palmirach)
  • lubił rozmowy z siostrą i starał się usuwać wszelkie przeszkody stojące przed matką
  • „Alek był dryblasem. Wysoki, szczupły, o niebieskich oczach i płowej czuprynie, ciągle się uśmiechał, mówił szybko, wymachiwał rękoma i przy byle okazji wpadał w zachwyt”
  • miał umiejętność panowania nad sobą, nie tracił głowy w sytuacji stresującej (np. na widok krwi panował nad sobą i udzielał pomocy)
  • był najlepszym narciarzem wśród „Buków”, uwielbiał sport
  • miał zacięcie przywódcze, zawsze otaczała go grupa kolegów
  • przed wojną stał na czele Klubu Pięciu
  • był szczery i bezpośredni
  • marzył o skórzanej kurtce, którą w końcu kupił – użył jej kilka razy, zawsze pożyczał ją kolegom na akcje
  • miał rozterki moralne dotyczące prawa do zabijania (nawet wrogów)
  • był urodzonym optymistą, nawet umierał z uśmiechem na ustach
  • zorganizował rikszę w Warszawie, później pracował jako drwal
  • jego najsłynniejszą akcją było zdjęcie niemieckiej tablicy z pomnika Kopernika tuż pod nosem granatowej policji
  • w akcji pod Arsenałem został ranny w brzuch i wskutek ran zmarł 30 marca 1943 r.

Jan Bytnar, „Rudy”

Rudy
  • jego rodzice byli nauczycielami
  • ojca aresztowano razem z Jankiem i uwięziono w Oświęcimiu, gdzie zginął
  • „Rudy miał piegowatą twarz i rudawe włosy. Cała istota Rudego ześrodkowała się w jego oczach i czole, odzwierciedlając wybitną inteligencję.”
  • nauczył się gotować i za to odpowiadał w drużynie „Buków”
  • miał talent artystyczny i zamiłowanie do majsterkowania (obmyślił odznakę dla zespołu „Buków” – cyfra 23 w trójkącie, wycięta w jasnym metalu, na pomarańczowym tle z podkładki)
  • przez upór i chęć ciągłego rozwoju nauczył się tańczyć
  • ważny był dla niego świat uczuć
  • noblesse oblige – szlachectwo zobowiązuje: Rudy uważał, że fakt, że miał dom, rodzinę, przyjaciół, dobrą szkołę zobowiązuje go do kształcenia innych, przekazywania wiedzy i inwestowania w kraj
  • 23 marca 1943 roku został aresztowany przez gestapo i przez kolejne dni maltretowany w celu wyciągnięcia z niego danych adresowych ludzi Podziemia
  • wskutek ran umarł w mieszkaniu na Mokotowie 30 marca

Tadeusz Zawadzki, „Zośka”

Zośka
  • jego ojciec był rektorem Politechniki Warszawskiej, to on nakłonił go do spisania wspomnień o Rudym, które stały się podstawą książki „Kamienie na szaniec”
  • najlepiej czuł się towarzystwie matki i siostry
  • „został on przez naturę obdarzony niemal dziewczęcą urodą. Delikatna cera, regularne rysy, jasnoniebieskie spojrzenie i włosy złociste, uśmiech zupełnie dziewczęcy, ręce o długich, subtelnych pacach, wielka powściągliwość, pewien rodzaj nieśmiałości”
  • w pełni oddawał się każdej sprawie, za która brał odpowiedzialność
  • był wybitnie inteligentny, choć przedmioty ścisłe nie były jego mocną stroną (uczył się na czwórki)
  • wszystkim się interesował, łatwo osiągał sukcesy, był zdeterminowany
  • wyróżniał się w strzelectwie, hokeju i tenisie
  • był uparty i ambitny (przemógł strach przed wodą, nauczył się pływać aż w końcu zaczął reprezentować drużynę w zawodach pływackich)
  • typ samotnika
  • jego najlepszym przyjacielem był Rudy
  • zginął w perfekcyjnie przygotowanej przez siebie akcji dywersyjnej w Sieczychach (był jedyną ofiarą po stronie polskiej)

powrót – Kamienie na szaniec– omówienie lektury

%d blogerów lubi to: