Podczas podejmowania decyzji człowiek może kierować się sercem lub rozumem. Według mnie to, w jaki sposób zadziała, powinno zależeć od sytuacji – raz powinien podążać za intuicją, innym razem za wiedzą
i doświadczeniem. Postawioną tezę udowodnię w poniższej pracy.

Warto zauważyć, że w relacjach z drugim człowiekiem warto podążać za sercem. Przykładem tak postępującego bohatera jest tytułowy bohater „Małego Księcia” A. de Saint – Exupery’ego. Podczas swojej podróży chłopiec wylądował na Ziemi, gdzie znalazł się w ogrodzie róż. Tam zwątpił zarówno w swoją miłość, jak i w szczerość róży. Dzięki lisowi, który z nim porozmawiał jak prawdziwy przyjaciel, chłopiec spojrzał na swoją relację z ukochaną w inny sposób. Słowa, które usłyszał: „Dobrze widzi się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” sprawiły, że postanowił wrócić do róży i zawalczyć o nią na nowo. Zrozumiał, że róża jest dla niego wyjątkowa przez sam fakt, że była jego różą. Jak widać, kierowanie się sercem pomogło mu znowu poczuć szczęśliwym. Rozumowe analizowanie mogłoby go doprowadzić do niewłaściwych wniosków.

Należy dodać, że czasem człowiek musi zmierzyć się z sytuacjami, gdzie chłodny osąd i podejście pozbawione emocji może mogą zagwarantować powodzenie. Za przykład posłuży mi akcja pod Arsenałem, która została opisana w „Kamieniach na szaniec” przez Aleksandra Kamińskiego. Jej celem było odbicie Rudego z rąk gestapowców. Jej przebieg rozplanował Zośka, najlepszy przyjaciel Bytnara, ale to nie on dowodził całą akcją. Prawdopodobnie obawiano się błędnych decyzji z jego strony, które mogłoby mu podyktować serce. W efekcie dowództwo objął Orsza. Akcja zakończyła się sukcesem, mimo strat po stronie Polaków. Widać wyraźnie, że czasem warto zawierzyć rozsądkowi, by ocenić sytuację racjonalnie.

Podsumowując moje rozważania, można stwierdzić, że nie można jednoznacznie odpowiedzieć, czym lepiej kierować się w życiu. Serce i rozum są potrzebne i człowiek musi umieć nimi odpowiednio rządzić, by wykorzystać je odpowiednio w konkretnej sytuacji.